Eater
De uitgevers die Google hebben aangeklaagd vanwege advertenties voor illegale e-boeken reageren op Google’s poging om de zaak te laten verwerpen. Zij stellen dat specifieke advertenties van Google voor piratenboeken indirecte inbreuk op auteursrechten zijn, zoals bepaald door de Amerikaanse Hoge Raad in de Cox-zaak. Volgens de uitgevers klopt Google’s verbod op e-boekadvertenties in dit kader: het richtte zich alleen tegen legale verkopers.
In juni 2024 spanden Cengage Learning, Macmillan Learning, Elsevier en McGraw Hill een rechtszaak aan tegen Google wegens Shopping-advertenties die illegale exemplaren van hun studieboeken promootten. Google vroeg vorige maand de rechtbank deze laatste auteursrechtclaim te verwerpen, stellende dat de Hoge Raad in de recente Cox-zaak de aansprakelijkheidstheorie van de uitgevers heeft ondermijnd.
De uitgevers zijn het hier duidelijk niet mee eens. In het verweer van enkele dagen geleden accepteren ze het Cox-kader, maar stellen dat hun zaak tóch aan de strengere eisen voldoet. Bovendien merken ze op dat Google’s poging om advertenties voor piratenboeken te beperken juist averechts werkte.
Actief Aanzetten tot Inbreuk
Volgens de nieuwe Cox-standaard geldt indirecte inbreuk als minstens één van twee voorwaarden is voldaan. Eén daarvan is ‘inducement’: dat de verdachte actief aanzet tot inbreuk. Dat is volgens de uitgevers het geval bij Google.
Zij betogen dat het hele Google Shopping-platform op dit punt cruciaal is. Voor 7.359 geïdentificeerde studieboeken maakte Google een advertentie aan die een inbreukmakend exemplaar promootte, plaatste deze bovenaan de zoekresultaten, richtte de advertentie op vermoedelijke klikgebruikers, en koppelde door naar piratensites waar het boek te downloaden was.
Google stelde eerder dat het platform grotendeels geautomatiseerd en inhoudsonafhankelijk is, wat contra-indicatief zou zijn voor aanzetting. Maar de uitgevers noemen concrete voorbeelden van ‘specifieke handelingen’ door Google die ‘actief aanzetten’ tot inbreuk.
‘Verbod Alleen voor Legale Verkopers’
Het eerste voorbeeld is wat de uitgevers noemen Google’s omgekeerde advertentiebeleid voor e-boeken. Google verbood in 2021 advertenties voor e-boeken op het Shopping-platform, om piraterij tegen te gaan. Volgens de uitgevers leidde dit verbod niet tot het gewenste resultaat.
Het verbod werkte zoals bedoeld tegen legale verkopers, die werden geblokkeerd om gelicentieerde exemplaren te promoten. Tegelijkertijd bleven piraten hun illegale exemplaren via hetzelfde platform aanbieden.
“Google was zich er terdege van bewust (ook omdat de eisers Google daarop wezen) dat het ‘verbod’ geen echt verbod was, omdat advertenties voor legale e-boeken werden geblokkeerd, terwijl advertenties voor illegale e-boeken werden toegestaan, en zo alsnog alleen illegale e-boeken aan consumenten werden getoond,” aldus het verweer.
Hoewel de uitgevers niet precies uitleggen hoe de piraten dat voor elkaar kregen, is het resultaat dat consumenten advertenties voor illegale boeken kregen, niet voor legale.
Dat het platform advertenties voor producten blijft toestaan die het beleid juist zou moeten tegenhouden, is volgens de uitgevers een bewijs van de intentie die ‘inducement’ vereist. Een bedrijf dat zijn eigen anti-piraterijbeleid negeert, kan niet doen alsof het niet doorheeft wat er op zijn platform gebeurt.
Geen Neutrale Tussenpersoon
Google stelt zichzelf voor als een neutrale tussenpersoon die slechts advertenties van derden toont. De uitgevers wijzen dit af en benadrukken dat Google juist een actieve rol speelt.
“Google is geen berichtgevingservice of moderne prikbordsite zoals Craigslist, die gebruikers passief advertenties laten plaatsen. Google is een geavanceerd reclamebureau op grote schaal, dat actief bepaalt wat er wordt geadverteerd, hoe dat gebeurt, en aan wie de advertentie wordt getoond,” schrijven ze ter onderbouwing van hun ‘inducement’-argument.
Weten van Inbreuk
Een derde punt is dat Google volgens de uitgevers precies wist van de vermeende illegale activiteiten. Zij stuurden Google “honderden meldingen” met duizenden specifieke advertenties en piratenverkopers. Deze advertenties bleven volgens hen online staan, ondanks verzoeken tot verwijdering.
Toen de uitgevers hierover klaagden, zou Google meldingen als ‘dubbel’ bestempelen, en hebben ze zelfs gedreigd met het zes maanden stopzetten van alle beoordelingsprocessen voor de meldingen.
Specifiek Gericht op Inbreuk
Hoewel het aanzetten tot inbreuk al voldoende zou zijn, voeren de uitgevers ook het tweede Cox-criterium aan: advertenties moeten ‘specifiek gericht zijn op inbreuk’ en weinig tot geen legitieme toepassingen hebben.
Google stelde dat het platform als geheel ook legitieme toepassingen kent, en daarom geen ‘gerichtheid op inbreuk’ heeft. De uitgevers stellen echter dat dit criterium op het niveau van individuele advertenties moet worden toegepast.
Elke advertentie voor piraten-e-boeken was door Google op maat gemaakt om juist piratenboeken te promoten en had geen ander doel dan aanzetten tot inbreuk.
“De eisers dagen Google uit omdat het bewust advertenties maakte en vertoonde voor bekende piratenverkopers met links naar illegale producten en daarmee inbreuk aanzet. Dat Google ook advertenties toont voor niet-inbreukmakende producten zoals hengels en tuinslangen ontslaat het niet van aansprakelijkheid voor advertenties van illegale e-boeken,” stellen de uitgevers.
Rode Strepen en Reactie
De uitgevers wijzen erop dat Google’s claim dat het platform grotendeels geautomatiseerd is, verworpen moet worden. Er zijn volgens hen nog steeds mensen die beslissingen nemen.
Het verweer van de uitgevers bevat veel zwartgemaakte delen, wat suggereert dat er meer bewijs is dan publiekelijk bekend.
Al met al vragen de uitgevers de rechter Google’s verzoek om gedeeltelijke verwerping van de zaak af te wijzen. Deze beslissing bepaalt of de laatste auteursrechtclaim blijft staan. Voor die uitspraak krijgt Google nog gelegenheid te reageren.
