De woord-van-mond tot-mond Aussie-hit eindigde de vorige keer op een klifhanger met een ongemakkelijk huwelijksaanzoek. Maar de nu soms weer-soms niet verliefden Ashley (Harriet Dyer) en Gordon (Patrick Brammall)—samen met hun border terriër Colin—zijn terug in deze derde reeks met acht afleveringen. In de nieuwe serie staat de vraag centraal of Ashley’s uitspraak “we kunnen dit later bespreken” uiteindelijk heeft geleid tot trouwplannen.

Terwijl de vorige seizoensafsluiting deed vermoeden dat er romantische beslissingen zouden volgen, blijft het antwoord uit. De makers kiezen namelijk niet voor een directe voortzetting van het drama, maar voor een geheel andere timing. Voor een deel van het publiek komt dat als een verrassing, maar het levert tegelijk ook meteen ruimte op voor nieuwe conflicten en nieuwe dynamieken. In plaats van verder te gaan vanaf het moment van het aanzoek, springt het verhaal drie jaar vooruit.

Dat tijdsprong-effect is het fundament van deze derde serie. Ashley en Gordon blijken in de tussentijd allebei verder te zijn gegaan. Ze hebben inmiddels nieuwe partners gevonden, en dat maakt de situatie automatisch complexer. Wat betekent “later bespreken” dan, als er intussen al zoveel is veranderd? En hoe verhouden ongeziene gevoelens—of misschien juist onverwerkte gedachten—zich tot de levens die beiden intussen hebben opgebouwd?

Door de focus te verleggen naar het verschil tussen toen en nu, wordt duidelijk dat relaties niet alleen draaien om wat er op dat ene moment wordt gezegd, maar ook om keuzes die mensen maken wanneer ze niet weten wat ze precies voelen. Hun omgang met elkaar blijft bovendien herkenbaar en licht ironisch, precies in de stijl die het eerdere succes verklaart.

Ondertussen blijft Colin, de border terriër, een soort constante factor die de menselijke spanning relativeert. Zijn aanwezigheid maakt dat sommige situaties minder zwaar aanvoelen, ook wanneer er emotioneel gezien behoorlijk wat op het spel staat. Zo draait deze derde reeks om het onhandige gat tussen bedoelingen en uitkomsten: wat er overblijft wanneer woorden destijds niet direct tot antwoorden leidden.