Een vader verkeert in chaos wanneer zijn driejarige dochter, Maggie, bijgenaamd Mags, verdwijnt. Maar meer dan tien jaar later begint hij te geloven dat een getroebleerde tiener wellicht zijn kind is. Deze Australische thriller vertelt het verhaal van de ex-detective en herstellende alcoholist Ian Ridley (Patrick Brammall), die als politiecentralist werkt en noodoproepen afhandelt. Wanneer de resten van een kind tragisch worden gevonden in het lokale bos, lijkt het erop dat Ian en zijn ex-vrouw, Debbie McGuire (Jessica Wren), eindelijk enig gevoel van afsluiting kunnen krijgen. Toch slaat het noodlot opnieuw toe: Ian beantwoordt tijdens zijn werk een oproep van een wanhopige tiener, Sarah (Chloe Jean Lourdes). Vanaf dat moment groeit zijn overtuiging dat zij wel eens Maggie zou kunnen zijn.

‘Ian is een gebroken man. Hij draagt al die pijn jarenlang met zich mee,’ zegt Patrick. Hij is deze week ook weer te zien in de slotreeks van de comedy Colin from Accounts (zie pagina 8). ‘Maar na die oproep schiet de hoop ineens omhoog en wordt hij obsessief.’

Het verhaal ontrafelt hoe Sarah is opgegroeid op een afgelegen boerderij, te midden van de streng gelovige Henry Reid (Brendan Cowell) en zijn vrouw Jenna (Maxine Peake). Hun geïsoleerde bestaan wordt echter volledig op zijn kop gezet wanneer Ian tot uiterste middelen gaat om te bewijzen dat Sarah zijn lang verloren dochter is. Maar hoe waarschijnlijk is dat? Intussen raakt Ian steeds dieper verstrikt in zijn eigen zoektocht, waardoor grenzen vervagen tussen overtuiging en waanidee. Terwijl hij Sarahs verleden probeert te reconstrueren, komt ook zijn eigen verleden naar boven: schuldgevoel, verdriet en oude verwondingen. In de loop van het verhaal wordt duidelijk dat iedere aanwijzing zowel hoop kan geven als opnieuw pijn kan veroorzaken. En zelfs wanneer de waarheid dichterbij komt, blijft de vraag hangen of het vinden ervan daadwerkelijk zal helen—of juist zal openbreken wat al die jaren verborgen is gebleven.

‘Er is ook veel trauma en Jenna is kwetsbaar,’ plaagt Maxine, die haar rol vertolkt. ‘Ik denk dat het publiek heen en weer zal blijven wippen in hun sympathie…’