Er staat een bruiloft op de planning, een verbroken vriendschap die weer moet worden overbrugd en een reeks nieuwe gastoptredens wanneer Big Mood terugkeert voor een tweede seizoen, waarin we de vervreemde vriendinnen Maggie (Nicola Coughlan) en Eddie (Lydia West) volgen. Het verhaal begint twaalf maanden na de spannende ontknoping van het eerste seizoen, wanneer Eddie haar koffers pakt omdat ze zich opnieuw teleurgesteld voelt door Maggie. Maggie bleek onbedoeld de verkeerde medicatie te nemen voor haar bipolaire stoornis.

‘De twee hebben het afgelopen jaar geen contact gehad,’ legt Coughlan uit. ‘In het eerste seizoen lag de focus vooral op Maggie die worstelde met de ups en downs van haar bipolaire stoornis. Dit keer bevindt ze zich in een stabielere fase.’ Wanneer beide vrouwen worden uitgenodigd om bruidsmeisjes te zijn op de bruiloft van een gemeenschappelijke vriendin, staat Maggie perplex wanneer ze oog in oog komt te staan met Eddie. Toch loopt het niet zonder wrijving, want Maggie ontdekt dat Eddie, die ondertussen in Amerika woont, een nieuwe beste vriendin heeft – een spirituele influencer genaamd Whitney (Hannah Onslow), waar Maggie, die snel jaloers is, meteen een hekel aan krijgt.

‘Maggie is een fantastische rol om te spelen,’ vertelt Coughlan, 39. ‘Ze maakt zich totaal niet druk over het aardig gevonden worden. Het enige dat zij belangrijk vindt, is wat Eddie van haar denkt. Ze kan bovendien heel makkelijk iedereen van zich afsnijden.’

Nieuw in het seizoen zijn ook enkele opvallende gastoptredens. Robert Lindsay schittert in aflevering 4 als Maggie’s vervreemde vader, die onverwacht contact met haar zoekt. In aflevering 2 zien we Rupert Everett als een komische, dronken en over de schreef gaande versie van zichzelf, terwijl Maggie en Eddie proberen kaartjes te bemachtigen voor hun favoriete dragshow in een Londense nachtclub.

‘Rupert is iconisch,’ zegt Coughlan. ‘Hij ging er volledig voor en tilde alles naar een hoger niveau met zijn komische optreden. Zijn acteerstijl had veel fysieke ontspanning; je ziet hem van stoelen vallen en uit een auto rollen. Dat was allemaal zijn eigen idee. Hij was echt ongelooflijk.’