Girev
Er zijn van die weken waarin de game-industrie zich gedraagt als een overenthousiaste puppy: alles tegelijk willen doen, overal op springen en af en toe iets kapot maken wat eigenlijk prima werkte. Deze week is zo’n week. We krijgen aankondigingen, halve beloftes, nostalgische herkauwing én iemand die dacht: “Weet je wat ontbreekt in mijn leven? Een Game Boy… maar dan als horloge.”
Welkom bij Game Shorts #53, waar we het nieuws filteren, oprekken en voorzien van een flinke dosis gezonde scepsis. Pak er een bak koffie bij (of iets sterkers, afhankelijk van je tolerance voor gaming nieuws), want we duiken erin.
Guild Wars Reforged komt naar mobiel: ja hoor, daar gaan we weer
ArenaNet heeft besloten dat het tijd is om Guild Wars… opnieuw… opnieuw… opnieuw uit te brengen. Dit keer onder de naam Guild Wars Reforged, en jawel: het komt naar Android en iOS. Want als er één platform is waar complexe MMO-mechanics echt tot hun recht komen, dan is het natuurlijk een touchscreen van 6 inch terwijl je in de trein staat en iemand tegen je elleboog duwt.
Volgens ArenaNet krijgt de game een compleet vernieuwde interface en besturing, speciaal afgestemd op mobiel gebruik. Dat klinkt mooi, maar laten we eerlijk zijn: elke keer als een ontwikkelaar zegt “we hebben de interface aangepast voor mobiel,” betekent dat meestal “we hebben 30 knoppen teruggebracht naar 4 en hopen dat je het verschil niet merkt.”
Guild Wars stond altijd bekend om zijn strategische skillbars, buildcrafting en het feit dat je eigenlijk moest nadenken. Dat laatste is natuurlijk een probleem op mobiel, waar de gemiddelde speler tegelijk ook nog TikTok checkt, een WhatsApp-gesprek voert en probeert niet zijn halte te missen.
Toch is het idee niet compleet absurd. Mobiele hardware is tegenwoordig krachtig genoeg om verrassend complexe games te draaien. En laten we eerlijk zijn: de nostalgie-factor is sterk. Er is een hele generatie spelers die Guild Wars ooit heeft gespeeld en nu denkt: “Weet je wat? Misschien wil ik weer terug… maar dan zonder achter mijn bureau te zitten.”
De grote vraag is natuurlijk hoe diep deze “Reforged” versie gaat. Is het een echte herinterpretatie van het originele spel, of gewoon een afgeslankte versie met een paar flashy effecten en een shop vol cosmetische items die verdacht duur zijn?
En daar zit meteen de spanning. Mobile gaming heeft een reputatie. Niet per se een goede. Denk aan energy systems, timers, lootboxes en andere creatieve manieren om je portemonnee langzaam leeg te trekken terwijl je denkt dat je “gratis” speelt.
ArenaNet heeft traditioneel een redelijk nette reputatie als het gaat om monetization (zeker vergeleken met sommige andere MMO-ontwikkelaars), maar mobiel is een ander ecosysteem. De verleiding om “even” wat microtransacties toe te voegen is daar ongeveer net zo groot als de verleiding om nog één aflevering te kijken op Netflix om 2 uur ’s nachts.
Als ze het goed doen, kan Guild Wars Reforged een interessante brug slaan tussen nostalgie en modern gemak. Als ze het verkeerd doen, krijgen we een soort Guild Wars Lite waarbij je na 10 minuten moet wachten of betalen om verder te spelen. Spannend!
Steam Deck 2, Valve zegt: “we zijn ermee bezig,” dus verwacht het rond 2037
Valve heeft bevestigd dat ze werken aan een opvolger van de Steam Deck. Geen verrassing natuurlijk—dat ding was een succes. Wat wél typisch Valve is: ze nemen er rustig de tijd voor. Heel rustig. Bij Valve betekent “we werken eraan” meestal dat er ergens een team is dat erover nadenkt terwijl ze koffie drinken en af en toe Half-Life 3 niet maken.
Pierre-Loup Griffais gaf aan dat Valve niet zomaar een kleine upgrade wil doen. Geen “Steam Deck Pro” met 5% meer performance en een iets ander kleurtje. Nee, ze willen een significante sprong maken. Iets dat echt de moeite waard is.
Dat klinkt geweldig, maar het heeft ook een keerzijde: je gaat er waarschijnlijk nog lang op wachten.
De huidige Steam Deck is al behoorlijk indrukwekkend. Het apparaat heeft PC-gaming toegankelijk gemaakt op een manier die daarvoor vooral was voorbehouden aan niche handhelds en experimenten. Je kunt gewoon je Steam library meenemen, op de bank ploffen en spelen. Of in bed. Of op de wc. Valve oordeelt niet.
Maar technologie staat niet stil. Nieuwe generaties GPU’s, efficiëntere chips, betere batterijtechnologie—het komt allemaal langzaam maar zeker dichterbij een punt waarop een Steam Deck 2 echt een grote sprong kan maken.
Valve wil duidelijk niet dezelfde fout maken als sommige andere bedrijven: elk jaar een nieuwe versie uitbrengen die net iets beter is en ondertussen je gebruikersbasis fragmenteren. In plaats daarvan wachten ze tot ze iets hebben dat echt voelt als een nieuwe generatie.
Dat is bewonderenswaardig… en tegelijkertijd een beetje frustrerend. Want gamers zijn ongeduldig. We willen sneller, beter, mooier—liefst gisteren.
Interessant is dat Valve ook expliciet verwijst naar eerdere projecten zoals de Steam Controller en Steam Machine. Dat waren, laten we het netjes zeggen, “leerervaringen.” De Steam Controller was innovatief, maar ook een beetje alsof je een alien probeerde te besturen. De Steam Machine… tja, laten we zeggen dat het idee beter was dan de uitvoering.
Maar zonder die experimenten was de Steam Deck waarschijnlijk nooit zo goed geworden. Valve leert langzaam, maar wel grondig. Een beetje zoals iemand die 20 keer struikelt over dezelfde drempel voordat hij besluit die drempel gewoon weg te halen.
Dus ja, Steam Deck 2 komt eraan. Ooit. Misschien. Waarschijnlijk. En als Valve zijn belofte waarmaakt, wordt het iets dat echt de moeite waard is—niet alleen een upgrade, maar een stap vooruit.
Tot die tijd: je huidige Steam Deck is nog steeds prima. Echt. Stop met refreshen van nieuwsfeeds. Het helpt niet.
Diablo IV: Lord of Hatred: meer loot, meer chaos, minder vrije tijd
Blizzard heeft weer een uitbreiding gelanceerd voor Diablo IV, met de veelzeggende naam Lord of Hatred. Want als er iets is wat Diablo nodig heeft, is het meer haat. Niet minder. Absoluut niet minder.
Deze uitbreiding is niet zomaar een content pack met een paar extra quests en een nieuwe cosmetic die eruitziet alsof hij 25 euro kost. Nee, volgens Blizzard verandert deze DLC fundamenteel hoe de game gespeeld wordt.
Dat is een grote claim. En eerlijk gezegd: Diablo IV kon wel een shake-up gebruiken. Sinds de release heeft de game een beetje geworsteld met endgame-content, balans en het eeuwige probleem van ARPG’s: hoe houd je spelers geïnteresseerd als ze al 300 uur monsters hebben geklikt?
De uitbreiding voegt nieuwe gebieden, mechanics en waarschijnlijk een hoop nieuwe loot toe. Want uiteindelijk draait Diablo om één ding: spullen verzamelen. Betere spullen. Nog betere spullen. En dan spullen die zo goed zijn dat je je afvraagt waarom je ooit met die oude rommel rondliep.
De naam “Lord of Hatred” suggereert ook dat we weer een duik nemen in de diepere lore van Sanctuary. Voor de lore-liefhebbers is dat geweldig. Voor de gemiddelde speler betekent het: nieuwe vijanden die je in 0,3 seconden proberen te vermoorden.
En dan is er nog de community-kant: clans zoals XBNL (ja, natuurlijk moeten we even een beetje Nederlandse trots erin gooien). Diablo is altijd leuker met anderen—samen dungeons runnen, loot vergelijken en subtiel opscheppen over wie de beste build heeft.
Of, realistischer: samen klagen over RNG.
Blizzard heeft de afgelopen jaren een… laten we zeggen… wisselende reputatie gehad. Maar Diablo blijft een van hun sterkste franchises. Als ze deze uitbreiding goed hebben aangepakt, kan het de game nieuw leven inblazen.
Als ze het niet goed hebben aangepakt… dan krijg je Reddit-threads van 3000 woorden waarin mensen uitleggen waarom alles kapot is.
Hoe dan ook: als je ooit Diablo hebt gespeeld, weet je dat je hier waarschijnlijk weer in gezogen wordt. “Ik speel even een uurtje” verandert al snel in “waarom is het 3 uur ’s nachts?”
Steam Controller: nostalgie of nachtmerrie 2.0?
De Steam Controller maakt (weer) zijn opwachting, en zoals altijd ging de informatie iets te vroeg de wereld in. Klassiek gevalletje “oeps, dat stond nog niet in de planning.”
De originele Steam Controller was… bijzonder. Het was een controller die probeerde alles anders te doen. Geen standaard analog sticks, maar touchpads. Veel configuratiemogelijkheden. Een soort Zwitsers zakmes voor input.
Voor sommige mensen was het briljant. Voor anderen was het alsof je probeerde een spel te spelen met een futuristische afstandsbediening van een tv die nog niet bestaat.
Het idee achter de controller was eigenlijk heel slim: PC-games zijn niet altijd ontworpen voor controllers. Dus waarom niet een controller maken die zich aanpast aan de game, in plaats van andersom?
Maar in de praktijk bleek dat veel spelers gewoon iets wilden dat werkt zonder dat je eerst een handleiding van 40 pagina’s moet lezen.
Nu lijkt Valve opnieuw te experimenteren. De vraag is: hebben ze geleerd van de vorige keer?
Waarschijnlijk wel. Valve is goed in itereren, zelfs als het soms voelt alsof ze eerst een paar rare zijpaden moeten bewandelen voordat ze op de juiste plek uitkomen.
De timing is ook interessant. Met de opkomst van handheld PC’s zoals de Steam Deck, is er meer behoefte aan flexibele inputmethodes. Een nieuwe Steam Controller zou perfect kunnen aansluiten bij dat ecosysteem.
Maar het moet wel toegankelijk blijven. Als het weer een niche-product wordt dat alleen hardcore tweakers begrijpen, dan blijft het een cultfavoriet in plaats van een mainstream succes.
Aan de andere kant: misschien is dat precies wat Valve wil. Niet alles hoeft voor iedereen te zijn.
En laten we eerlijk zijn: een beetje chaos in controller-design houdt het interessant.
De Game Boy om je pols: omdat zakken overrated zijn
En dan komen we bij misschien wel het mooiste stukje nieuws van deze week: iemand heeft een Game Boy in een horloge gebouwd. Ja, echt.
Chris Hackmann, ook bekend als LeggoMyFroggo (want natuurlijk), heeft een volledig werkende Game Boy Color verwerkt in een wearable device genaamd de Time Frog Color. Het ding draait echte cartridges. Niet emulatie. Niet een neppe app. Gewoon ouderwetse cartridges.
Dit is het soort project waarbij je je afvraagt: “Waarom?” en tegelijkertijd denkt: “Dit is geweldig.”
Technisch gezien is het indrukwekkend. De Game Boy Color was nooit ontworpen om op je pols te zitten. Er zijn allerlei uitdagingen: stroomverbruik, warmte, fysieke ruimte, en het feit dat je vingers waarschijnlijk groter zijn dan het scherm.
Maar het werkt. En dat is eigenlijk alles wat telt.
Dit soort modding-projecten laten zien hoe creatief de gaming-community kan zijn. Terwijl grote bedrijven zich bezighouden met miljoenenbudgetten en marketingstrategieën, is er ergens iemand die denkt: “Ik ga een Game Boy in een horloge stoppen.”
En hij doet het gewoon.
Het resultaat is niet per se praktisch. Laten we eerlijk zijn: langdurig gamen op een horloge is waarschijnlijk niet ideaal voor je ogen, je nek of je sociale leven. Maar dat is ook niet het punt.
Het punt is dat het kan.
En misschien is dat wel de kern van gaming-cultuur: experimenteren, aanpassen, dingen bouwen die niemand echt nodig heeft maar die toch bestaan omdat iemand het leuk vond om te maken.
Plus, stel je voor dat iemand vraagt hoe laat het is en jij zegt: “Wacht even,” en vervolgens Pokémon opstart.
Dat is toch gewoon prachtig.
Outro:
En daar heb je het—een week waarin we leren dat alles uiteindelijk mobiel wordt, Valve nog steeds Valve is, Blizzard ons weer verslaafd probeert te maken, controllers opnieuw worden uitgevonden en iemand besloot dat polsen onderbenut waren in de gamingwereld.
Gaming blijft een bizarre, creatieve, soms frustrerende maar altijd fascinerende industrie. En eerlijk? We zouden het niet anders willen.
Tot de volgende Game Shorts—waar we waarschijnlijk weer ontdekken dat iemand Doom heeft draaien op een koelkast, een tandenborstel of een broodrooster.
Want natuurlijk.
TeJu
