Eater
Het komt snel en belooft een van de “grootste confrontaties in de horrorgeschiedenis” te worden
Meer dan een jaar na de release van de eerste film, is het tweede deel van Renny Harlins The Strangers-trilogie inmiddels te zien in bioscopen. Riverdale-ster Madelaine Petsch speelt opnieuw een doodsbange vrouw die vlucht voor drie mysterieuze, gemaskerde moordenaars.
Alle drie de films in deze horrorreeks — een reboot van de gelijknamige film uit 2008 — zijn achter elkaar opgenomen. In een interview met RadioTimes.com maakt Petsch grote beloftes over hoe dit tweede deel de opmaat vormt naar de laatste aflevering.
Ze spoort fans aan zeker te blijven zitten voor een extra verrassing in de aftiteling, en zegt:
“De allerlaatste scène in de film, vlak voor de aftiteling, zal een van de grootste confrontaties in de horrorgeschiedenis tonen tussen twee belangrijke personages.”
Ze hoopt dat fans niet lang hoeven te wachten om het resultaat van die confrontatie te zien.
“We doen er alles aan om Chapter 3 zo snel mogelijk uit te brengen,” aldus Petsch, die ook hoopt dat het einde van de film een “vreemd soort aantrekkingkracht” zal hebben.
“Ik hoop dat mensen dit oppikken,” vervolgt ze. “Een nieuwsgierigheid die je misschien niet verwacht, maar er is zeker wat.”
Waar het eerste deel nog bijna een rechtstreekse remake was van de originele film uit 2008, slaat het vervolg nieuwe wegen in — onder meer door het publiek een beter beeld te geven van wie de gemaskerde daders nu eigenlijk zijn.
Eén personage verschijnt zelfs in meerdere flashbacks, maar Petsch benadrukt dat het cruciaal was dat niemand van de schurken te veel achtergrond kreeg.
“Een van de belangrijkste aspecten van het origineel is dat ze geen reden nodig hebben,” legt ze uit. “Dat is wat ze eng maakt; als je ze een reden geeft, zijn ze niet langer eng.”
“Het was dus heel ingewikkeld, vooral voor onze trouwe OG Strangers-fans, om precies die balans te vinden,” vertelt ze. “Want we zullen je nooit een reden geven. Dat staat vast wat mij betreft.”
Wel laat ze toe:
“Je krijgt een glimp te zien van hun jeugd… niet wat hen zo maakt, maar gewoon eerdere versies van wie ze zijn. En ik denk dat dit vaak verkeerd begrepen wordt, omdat mensen denken dat wij een ‘origin story’ vertellen. Maar dat is niet zo. Ze zijn gewoon zo geboren. Je ziet alleen eerdere versies van hen. Dat is letterlijk alles.”
