Eater
Woman and Child (2025)
De alleenstaande moeder Mahnaz combineert haar werk als verpleegkundige met de opvoeding van haar kinderen. Ze draagt de verantwoordelijkheid voor alles: de zorgen van alledag, de financiële druk en de emotionele belasting die daarbij komt kijken. Terwijl de voorbereidingen voor haar bruiloft met Hamid eindelijk beginnen vorm te krijgen, krijgt ze echter met een harde klap te maken. Op een moment dat ze juist wat rust en hoop zou willen voelen, hoort ze dat haar zoon van school wordt gestuurd. Het nieuws raakt haar diep, omdat ze weet hoeveel inspanning er nodig is om een kind richting toekomst te duwen—en omdat ze geen ruimte heeft voor fouten of uitstel. Daar komt nog iets bij. Niet lang daarna gebeurt er een tragische gebeurtenis die de situatie volledig op scherp zet. Mahnaz wordt gedwongen om te kiezen: afwachten tot anderen beslissen, of onmiddellijk handelen wanneer elk moment telt. Voor haar is dat geen theoretische keuze. Als verpleegkundige kent ze het belang van snel ingrijpen en duidelijke communicatie, en precies die ervaring helpt haar om niet te bevriezen van schrik. Ze laat haar angst niet de leiding nemen, maar zet die om in vastberadenheid.
In plaats van zich te verliezen in verdriet of in vragen zoals “waarom juist nu”, schakelt Mahnaz over naar actie. Ze zoekt uit wat er moet gebeuren, wie verantwoordelijk is en welke stappen nu genomen moeten worden om schade te beperken. Dat kost haar tijd, energie en emotionele kracht, maar het geeft haar ook een gevoel van controle in een chaotische periode.
Zo wordt de bruiloft, waar ze zich al op had verheugd, in de schaduw gezet door een zwaardere realiteit. Mahnaz ontdekt dat liefde niet alleen gaat over feest en belofte, maar ook over bescherming, verantwoordelijkheid en het lef om in te grijpen. Uiteindelijk draait haar verhaal om één kern: ze weigert haar gezin over te laten aan toeval.
Otec (2025)
Michal is een toegewijde vader die op een dag een tragische vergissing begaat. Als gevolg daarvan komt zijn huwelijk in een neerwaartse spiraal terecht en brokkelt het vertrouwen langzaam af. Bovendien raakt hij steeds meer geïsoleerd: vrienden en familie keren zich van hem af, waardoor hij niemand meer heeft bij wie hij echt terechtkan. Wat overblijft, is eenzaamheid en het besef dat zijn leven voorgoed is veranderd.
Alsof dat nog niet zwaar genoeg is, hangt er ook nog een mogelijke gevangenisstraf boven zijn hoofd. Hij weet dat de tijd niet zal wachten tot hij “klaar” is om met de consequenties om te gaan. Zijn dagen worden gevuld met onzekerheid, spanning en de vragen die hij zichzelf blijft stellen. Telkens opnieuw wordt hij geconfronteerd met zijn eigen schuldgevoel, dat zich niet laat wegdenken. Het drukt op zijn borst en laat hem nauwelijks ademhalen, waardoor elke poging om vooruit te kijken moeizaam voelt.
Toch geeft Michal niet volledig op. In plaats van zich te verliezen in spijt en zelfmedelijden probeert hij de band met zijn vrouw te herstellen. Hij beseft dat excuses alleen niet genoeg zijn en dat hij iets zal moeten laten zien: eerlijkheid, oprechte verantwoordelijkheid en het vermogen om te luisteren. Daarmee probeert hij, ondanks de kans dat alles onherstelbaar lijkt, toch weer een brug naar haar te bouwen.
Het verhaal draait om de confrontatie met fouten die onomkeerbaar voelen, en om de moeilijke weg terug naar begrip. Michal wordt gedwongen om zijn eigen keuzes onder ogen te zien en om te ontdekken of liefde bestand is tegen schaamte, afstand en straf. Uiteindelijk staat één vraag centraal: kan hij zijn relatie opnieuw opbouwen, of is het te laat?
Ice Cream Man (2026)
Aan het rustige bestaan van een dorpje komt in de zomerperiode een einde. Dat gebeurt niet door stormen of oorlog, maar door de komst van een ijscoman. Hij verschijnt in de straten met zijn kar en zijn glimlach, alsof het altijd gaat om een onschuldige traktatie. Voor de nietsvermoedende kinderen is hij al snel meer dan een verkoper: hij wordt een vertrouwd gezicht. Met warme woorden en luide roep lokt hij hen naar zich toe en deelt hij zoete lekkernijen uit.
Wat de kinderen niet weten, is dat die lekkernijen een prijs hebben. Nadat ze ervan hebben gegeten, verandert hun gedrag geleidelijk maar onmiskenbaar. Eerst is er alleen verwarring, daarna komen impulsen die ze niet kunnen beteugelen. De zoetheid maakt plaats voor paniek en plots, in een paar korte minuten, ontstaan gruwelijke taferelen. Waar kinderen normaal zorgeloos spelen, grijpt angst om zich heen en wordt het dorp geconfronteerd met iets dat niemand durft te begrijpen.
In die omslag speelt de school al snel een centrale rol. Het gebouw, ooit een plek van leren en orde, verandert in het decor van misdaden. Kinderen worden gedreven door waanzin: ze handelen zonder rem, zonder nadenken, alsof de werkelijkheid voor hen ophoudt betekenis te hebben. De volwassenen proberen in te grijpen, maar stuiten op een muur van onbegrijpelijke wanorde.
Toch is er, te midden van het totale verval, een kleine groep jongeren die niet bezwijkt. Ze proberen hun nieuwe realiteit te overleven en zoeken naar manieren om helder te blijven. Terwijl anderen meegesleept worden, houden zij zich vast aan hoop—hoe klein ook—en aan de gedachte dat deze zomer ooit weer zal eindigen.
Saccharine (2026)
Hana is geneeskundestudente en worstelt met haar lichaam en met eetbuien. Ze voelt zich opgesloten in haar eigen lijf, terwijl ze tegelijk probeert sterk te blijven in een wereld die altijd verder van haar weg lijkt te bewegen. Op een dag komt ze onverwacht een oude jeugdvriendin tegen. Die vriendin is bijna onherkenbaar: ze is drastisch afgevallen en oogt alsof ze ineens controle heeft gekregen over alles wat Hana zelf niet onder controle krijgt.
Tijdens het gesprek blijkt dat er een geheim achter haar nieuwe uiterlijk zit. De jeugdvriendin vertelt over afslankpillen—middelen die de eetlust onderdrukken en het lichaam sneller laten “reageren”. Hana raakt gefascineerd, maar ook meteen teleurgesteld. Ze wil indruk maken op Alanya, haar crush en sportinstructrice bij de universiteitsgym, en ze wil bewijzen dat ze zich kan verbeteren. Alleen liggen die pillen buiten haar budget. Elke poging om ze te bemachtigen eindigt in hetzelfde antwoord: te duur, niet mogelijk, niet voor haar.
Daarom kiest Hana voor iets wat niemand mag weten. In het geheim ontwikkelt ze haar eigen extreem dieetmiddel, gebaseerd op menselijke as. Ze doet dat met een combinatie van vastberadenheid en wanhopige nieuwsgierigheid, alsof kennis haar zal redden. In eerste instantie lijkt haar plan te werken. Haar lichaam slinkt, en ze ziet de veranderingen in spiegelbeelden en in de blikken van anderen. Ze voelt zich eindelijk dichter bij het beeld dat ze zo hard nodig heeft om door Alanya gezien te worden.Maar al snel keert de prijs zich tegen haar. Er ontstaat een hongerige geest die haar blijft volgen. Die aanwezigheid groeit telkens wanneer haar taille verder krimpt, alsof het middel niet alleen vet verbrandt, maar ook iets anders voedt—een behoefte die nooit verzadigd raakt.
Magellan (2025)
In de zestiende eeuw probeert de Portugese zeevaarder Ferdinand Magellaan steun te vinden voor een expeditie richting het oosten. Met zijn plan voor ogen ziet hij de kans om nieuwe routes te openen en rijkdommen te verwerven via handel met verre gebieden. In eerste instantie probeert hij steun te krijgen van zijn eigen koning, maar die werkt hem tegen. Mogelijk uit politieke berekening of uit twijfel over het nut en de risico’s van zo’n reis, wordt zijn aanvraag niet ingewilligd. Daardoor komt Magellaan in een lastige positie: hij moet zijn droom uitstellen of opgeven.
Toch geeft hij niet op. Door zijn doorzettingsvermogen en overtuigingskracht weet hij uiteindelijk de Spaanse kroon te overtuigen om de expeditie te financieren. Spanje ziet in zijn voorstel een mogelijkheid om invloed en macht uit te breiden en om mee te profiteren van de voordelen van overzeese handel. Wanneer de voorbereidingen beginnen, verandert zijn situatie van een persoonlijke zoektocht naar een officiële koloniale opdracht. Zijn ambities worden daarmee onlosmakelijk verbonden met grotere plannen van een rijk.
Gedurende de reis, op weg naar de Maleisische archipel, nemen de spanningen toe. Wat begint als een gedurfde onderneming wordt gaandeweg een confrontatie tussen het eigen streven van Magellaan en de verwachtingen van de koloniale opdracht. De mensen die hij onderweg ontmoet, reageren niet alleen met nieuwsgierigheid of hulpvaardigheid, maar ook met wantrouwen en verzet. Hierdoor groeit het gevoel van botsing: niet alleen over macht en controle, maar ook over de manier waarop nieuwe gebieden moeten worden benaderd. Magellan staat daardoor voor een steeds moeilijker dilemma, waarin zijn persoonlijke doel en de koloniale werkelijkheid elkaar harder gaan tegenspreken.
Primavera (2025)
In het achttiende-eeuwse Venetië groeit de jonge violiste Cecilia op in het weeshuis Ospedale della Pietà. Daar wordt haar talent al vroeg opgemerkt en aandachtig gevolgd, maar haar vrijheid blijft tegelijkertijd beperkt. Hoewel ze met haar spel bewondering oproept, bepaalt het reglement van het huis nog steeds wat zij mag, wat zij moet en vooral: wat zij niet kan kiezen voor haar eigen toekomst.
Wanneer Antonio Vivaldi haar nieuwe leraar wordt, verandert het leven van Cecilia geleidelijk. Door zijn manier van lesgeven leert ze niet alleen beter spelen, maar ontdekt ze ook hoe groot haar mogelijkheden kunnen zijn buiten de muren van het weeshuis. Zijn muziek klinkt niet als een ketting, maar als een venster: ze laat haar zien dat er wegen bestaan die zij zelf kan bepalen.
Vivaldi’s composities brengen een soort nieuwe kracht in haar, een innerlijk vuur dat eerder werd onderdrukt. Tijdens elke repetitie groeit haar overtuiging dat zij meer is dan het meisje uit het weeshuis dat men wil inzetten voor schoonheid en discipline. Langzaam leert ze haar gevoelens om te zetten in klanken, en in die klanken ligt ook iets van verzet en hoop besloten.
Zo krijgt Cecilia de moed om zich los te maken van het leven dat voor haar is uitgestippeld. Niet door meteen alles te breken, maar door te geloven dat verandering mogelijk is—en dat haar stem, net als haar viool, uiteindelijk recht van spreken heeft.
PAW Patrol: The Dino Movie (2026)
Na een mysterieuze storm zijn hun schip en koers volledig uit de war. De PAW Patrol-pups moeten daardoor een noodlanding maken op een tropisch eiland dat nog niet op de kaarten staat. Zodra ze aan land gaan, ontdekken ze al snel dat het eiland wemelt van de dinosaurussen. Alles is er tegelijk prachtig en gevaarlijk, want sommige dino’s reageren fel als ze zich bedreigd voelen.
Daar ontmoeten de pups Rex. Rex is een pup die jaren geleden op hetzelfde eiland is gestrand en zich sindsdien heeft toegelegd op alles wat met dino’s te maken heeft. Hij kent de gewoontes van de verschillende soorten, weet welke plekken veilig zijn en hoe je dino’s het beste kunt begeleiden zonder ze bang te maken. Dankzij Rex kunnen de pups hun reddingsplan beter voorbereiden en krijgen ze inzicht in hoe het ecosysteem van het eiland werkt.
Maar net wanneer ze denken dat alles onder controle is, gaat het mis. Hun grote rivaal, burgemeester Humdinger, wil de natuurlijke grondstoffen van het eiland gaan delven. Tijdens zijn werkzaamheden wekt hij zonder dat hij het beseft een slapende vulkaan. De aarde trilt, rotsen komen los en er ontstaat een dreigende dreun die al snel overgaat in een grote uitbarsting.
Door de uitbarsting verandert het eiland in een rampgebied. Neerstortende aswolken, stromende lava en schuilende dinosaurussen vormen een enorme uitdaging voor de PAW Patrol. Nu staat er een reddingsactie van dino-formaat voor de deur: de pups moeten dieren beschermen, mensen of andere hulp bieden waar dat nodig is en voorkomen dat het leven op het eiland volledig verdwijnt. Humdinger moet bovendien worden tegengehouden voordat zijn plannen meer schade veroorzaken.
Cycle of Time (2025)
Michel en Helène belanden onverwachts vanuit de jaren vijftig in het heden. In één ogenblik gaat een hele wereld voor hen open, terwijl ze toch het gevoel houden dat ze in hetzelfde leven zijn beland. Ze kijken om zich heen en merken al snel dat niet alleen de straten en gebouwen veranderd zijn, maar dat ook het dagelijks bestaan een heel andere toon heeft gekregen. Vooral de verhouding tussen mannen en vrouwen blijkt ingrijpend te zijn evolueerd.
Helène ontdekt al snel hoe groot haar nieuwe mogelijkheden zijn. Waar zij vroeger haar plaats moest kennen en zich moest voegen naar verwachtingen, merkt ze nu dat ze veel meer ruimte heeft om haar eigen keuzes te maken. Ze mag haar mening geven zonder dat dat automatisch leidt tot kritiek. Ze kan besluiten wat ze wil doen met haar toekomst, zonder dat iemand haar richting voorschrijft. Haar nieuwe vrijheid voelt niet als bedreiging, maar als bevrijding. Ze geniet van de vanzelfsprekendheid waarmee ze wordt gehoord en gerespecteerd.
Michel daarentegen heeft meer tijd nodig. Hij is opgegroeid met vaste gewoonten en vanzelfsprekende rollen. In het heden ziet hij vrouwen die niet alleen werken, maar ook invloed hebben in gesprekken, beslissingen en plannen. Michel probeert wel mee te bewegen, maar hij merkt dat zijn manier van denken nog niet automatisch is aangepast. Sommige nieuwe manieren van samenwerken vragen om geduld, en soms voelt hij zich onhandig wanneer hij merkt dat traditionele grenzen verdwijnen.
Langzaam begint Michel te begrijpen dat verandering niet betekent dat de menselijke basis verdwijnt. Het gaat vooral om andere afspraken, andere inzichten en een gelijkwaardiger manier van samenleven. Terwijl Helène in het begin al helemaal opgaat in haar nieuwe leven, moet Michel eerst zijn eigen verwachtingen heroverwegen. Samen ontdekken ze hoe de toekomst niet alleen anders is, maar ook eerlijker kan aanvoelen.
De Gaulle: Résistance (2026)
In juni 1940 capituleert Frankrijk voor het Duitse leger. Generaal Charles de Gaulle weigert zich neer te leggen bij de nederlaag en vlucht naar Londen. Vanuit de Britse hoofdstad probeert hij, ondanks het gebrek aan directe militaire steun, een basis te leggen voor een vrij Frankrijk dat de strijd tegen nazi-Duitsland voortzet.
De Gaulle beseft dat hij niet alleen symboliek nodig heeft, maar ook organisatie. Daarom richt hij zich op het bijeenbrengen van loyaliteit onder Fransen die niet willen zwichten. Hij zoekt contact met politieke groepen en met landgenoten die zich nog steeds willen inzetten voor de vrijheid van hun land. Zijn boodschap is helder: Frankrijk mag niet worden herleid tot het capitulerende Frankrijk, maar moet opnieuw opstaan als zelfstandige natie die verzet blijft bieden.
Door zijn optreden in Londen groeit zijn invloed langzaam maar zeker. Hij probeert duidelijk te maken dat het verzet niet ophoudt bij de grens van de bezetting, maar dat het juist voortkomt uit moed en vastberadenheid. In plaats van het verleden te accepteren, wil hij de toekomst veiligstellen: een toekomst waarin Frankrijk opnieuw een eigen rol kan spelen in Europa.
Op die manier wordt de Gaulle een belangrijk keerpunt in de Franse geschiedenis tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn weigering om zich bij de nederlaag neer te leggen en zijn pogingen om vanuit ballingschap leiding te geven, vormen de start van een beweging die later bekend zal staan als het Vrije Frankrijk. Zo blijft de strijd tegen nazi-Duitsland voortduren, ook wanneer het thuisfront tijdelijk wordt verslagen.
De Legendariërs (2025)
De Legendariërs waren ooit de grootste helden van hun tijd. Samen beschermden ze het Koninkrijk Alysia tegen elk gevaar. Maar alles kantelt tijdens een gevecht tegen de duistere tovenaar Darkhell. In het heetst van de strijd breken ze per ongeluk de Steen van Jovénia. Vanaf dat moment verandert niet alleen hun lot, maar dat van iedereen in het koninkrijk: alle inwoners veranderen in kinderen. Door deze vloek komt de wereld tot stilstand.
De ramp wordt onmiddellijk aan de Legendariërs toegeschreven. Het volk verliest het vertrouwen en keert zich tegen de helden. Hun namen verdwijnen niet, maar hun reputatie wordt weggewist door schuld en angst. De vijf helden vallen uiteen en besluiten ieder voor zich zo onopvallend mogelijk hun weg te vinden. Ze proberen te overleven in een wereld die vreemd en onwerkelijk aanvoelt, terwijl ze toch blijven zoeken naar een manier om de vloek ongedaan te maken.
Toch verdwijnen de dreiging en het kwaad niet. Terwijl Alysia worstelt met een kinderlijk bestaan dat nergens meer bij past, doemt er een nieuwe schaduw op. Darkhell is niet klaar met zijn spel. Hij keert terug, met een plan dat nog veel gevaarlijker is dan voorheen. Zijn doel is om de kracht van de Gamera-boom te gebruiken, zodat hij het koninkrijk volledig onder zijn macht kan brengen.
Wanneer het gevaar dichterbij komt, kunnen de vijf Legendariërs niet langer afzonderlijk handelen. Ze worden gedwongen om opnieuw samen te komen. Slechts als team hebben ze een kans om Darkhell te stoppen. Samen moeten ze de strijd aangaan en laten zien dat ze nog altijd de helden zijn die het Koninkrijk Alysia nodig heeft.
Catch Me If You Can (2003)
Een tiener die van huis is weggelopen, leidt een bijzonder spannend en turbulent leven. Hij duikt in de wereld van fraude en bedrog, waarbij hij zich schuldig maakt aan het vervalsen van cheques om zo aan geld te komen. Om zijn illegale praktijken te verbergen, doet hij zich voor als verschillende beroepsbeoefenaars en weet hij steeds weer van identiteit te veranderen. Deze vaardigheid stelt hem in staat om zich telkens opnieuw aan de wet te onttrekken en zijn criminele activiteiten voort te zetten zonder al te veel argwaan te wekken. Zijn bestaan wordt zo een constant kat-en-muisspel, een spannende en riskante onderneming waarin hij voortdurend op zijn hoede moet zijn. Ondanks zijn vaardigheid om anderen te misleiden, blijft het gevaar dichtbij en de spanning hoog. Al snel trekt zijn frauduleuze gedrag de aandacht van de FBI, die vastbesloten is om hem te pakken en een einde te maken aan zijn bedrog. Dit zet een zenuwslopende achtervolging in gang waarbij de tiener probeert te ontsnappen aan de wetshandhavers. Zijn leven speelt zich af op de rand van de afgrond, waarin elke misstap fatale gevolgen kan hebben. Terwijl de federale rechercheurs hem steeds dichter op de huid zitten, komt hij voor moeilijke keuzes te staan: doorgaan met zijn riskante leven of de gevolgen onder ogen zien en zich laten arresteren. Zijn verhaal is een mix van spanning, durf en gevaar, waarin de realiteit hem onverbiddelijk inhaalt. Deze tiener bewandelt een pad vol risico’s en onzekerheden, dat hem onherroepelijk dwingt na te denken over zijn toekomst en de keuzes die hij maakt.
