Bij de eerste blik voelt de nieuwe serie van Derry Girls-maker Lisa McGee – waarin een groep scholieren uit Noord-Ierland na tientallen jaren weer samenkomt, lang na hun jeugd – verrassend vertrouwd aan. Je zou bijna kunnen zeggen dat deze serie een volwassen vervolg is op Derry Girls. Schrijfster Saoirse (Roisin Gallagher) deelt namelijk niet alleen veel van het scherpe Britse humor van Michelle Keane, maar ook het stijlvolle, stille karakter van Dara (Caoilfhionn Dunne), die als een excentrieke verschijning uit Orla lijkt te zijn weggelopen. Daarnaast is er nog een lichtelijk nutteloze, maar charmante Engelsman waarvan je niet goed weet wat hij doet.

De serie bevat vergelijkbare grappen en herkenbare gezichten (zoals Keenan, Ardal O’Hanlon en Art Campion uit eerdere delen) en zet daarmee aan tot nostalgie. Toch is er één groot verschil: dit is minder een comedy, maar eerder een mysterie-thriller. Saoirse, Robyn en Dara worden met elkaar verbonden door een tragisch overlijden – specifiek het verdwijning van hun lange tijd neergestort vlotje van de Titanic (Natascha O’Keeffe). Ze moeten samen omgaan met hun excentrieke schoonfamilie, regelmatige herinneringen aan verloren thuis, vreemde symbolen en verhalen die suggereren dat deze groep ook met oude vijanden wordt geconfronteerd die op wraak uit zijn. Dit voegt een vleugje Bad Sisters-achtige spanning en intrige toe aan Lisa McGee’s kenmerkende vlijmscherpe dialogen en humor.

Met andere woorden, deze serie combineert het vertrouwde met het onbekende en brengt daarmee een vernieuwende dynamiek en diepgang die fans zeker zal boeien.