Eater
In haar rouw om het overlijden van haar beste vriend, ex-liefdespartner en mentor Bill Murray, raakt de door het leven getekende schrijfster Naomi Watts volkomen van slag wanneer ze ontdekt dat hij haar zijn gigantische Deense dog nalaat. Dit zorgt voor extra complicaties, aangezien Naomi in een appartement in New York woont waar huisdieren verboden zijn, en de hond bovendien lijdt onder het verlies van zijn baas.
De film weet op verrassende wijze het diepe verdriet te combineren met een ingetogen, ongekunsteld verhaal over de bijzondere band tussen mens en dier. Dit levert Naomi Watts een sterke, betekenisvolle rol op waarin ze haar talent ten volle kan benutten. Daarnaast wordt ze ondersteund door een indrukwekkende cast met onder anderen Carla Gugino, Constance Wu en Noma Dumezweni, wat de film extra diepgang en kwaliteit geeft.
Naast deze aangrijpende verhaallijn, biedt de film ook luchtige momenten, onder andere door een verrassende aanwezigheid van Anna Chlumsky en Da’Vine Joy Randolph. Zij brengen een speelse dynamiek in het verhaal, waarbij absurdistische en soms flink smerige situaties voor humor zorgen. Zo zien we bijvoorbeeld hoe de bruidsmeisjes van Wilson op unieke en grappige wijze de mannen van Dorff weten te lijf te gaan — denk aan het onverwachte gebruik van krultangen als wapen.
Hoewel de film hier en daar scherper en grappiger had kunnen zijn, biedt zij desalniettemin voldoende herkenning en plezier. Het is een waardevolle kijkervaring met een mooie balans tussen humor, drama en ontroering. Al met al een hartverwarmend en rijk verhaal dat de kijker zowel amuseert als inspireert.
