Dit is Agatha Christie op haar meest levendige en energieke wijze, met een verhaal dat zich afspeelt in de jaren twintig en het bruisende leven van de zogeheten Bright Young Things verkent. Deze avonturen, waarin jongvolwassenen al dartelend met gevaar omgaan, doen qua sfeer eerder denken aan ITV’s Why Didn’t They Ask Evans? dan aan de klassieke mysteries rondom Miss Marple of Hercule Poirot waarvoor Christie vooral bekendstaat.

Hoewel het verhaal weinig nadruk legt op het vinden van aanwijzingen, ademt het een sterke geest van jeugdige avontuur. We volgen aristocratische heldin Lady Eileen “Bundle” Brent (vertolkt door Mia McKenna-Bruce) op een spannende klucht die haar voert van een landgoed naar een schimmige nachtclub in Londen. Daar jaagt ze op een moordenaar die mogelijk verstrikt is in een wereld van spionage en geheime genootschappen.

Mocht dit alles wat ongeloofwaardig klinken, dan had ook scenarioschrijver Chris Chibnall (het beste bekend van Broadchurch en Doctor Who) die gedachte waarschijnlijk. Na een ietwat rustige openingsfase kiest hij gaandeweg steeds meer voor de speelse, luchtige toon die de plot kenmerkt.

Bij deze aanpak krijgt hij sterke steun van Helena Bonham Carter, die de sarcastische moeder van Bundle, Lady Caterham, speelt, en Martin Freeman, die de droogkomische en ironische rol van Superintendent Battle vertolkt. Beide acteurs vinden precies de goede balans, waarbij hun vertolkingen subtiel langs de rand van een parodie bewegen zonder deze ooit te overschrijden.