De Australische filmbroers Danny en Michael Philippou veroverden de filmwereld met hun doorbraakhit Talk to Me. In hun nieuwe film voegen ze een extra laag trauma toe aan een al intense mix. Na het plotseling overlijden van hun vader worden Billy Barratt en zijn gedeeltelijk ziende stiefzus Sora Wong opgenomen in pleegzorg, bij ex-therapeute Sally Hawkins, die kortgeleden zelf een kind heeft verloren.

In het huis verblijft nog een pleegkind: de griezelige, bijna katatonische Jonah Wren Phillips. Terwijl Hawkins haar opgewekte façade af en toe laat zakken, voel je dat er iets grondig mis is. Vooral wanneer ze probeert conflicten te creëren tussen Barratt en Wong, blijft de vraag aanhouden: waarom doet ze dit?

Bring Her Back ademt een beklemmende en werkelijk angstaanjagende sfeer die de hele film doordringt. Tegelijkertijd is er een diepgaande en aangrijpende droefheid voelbaar, want verdriet en wanhoop spelen een centrale rol. Sally Hawkins levert een sensationele rol als een wanhopige vrouw die tot alles bereid is om haar duistere doelen te bereiken.

Hoewel deze film een stuk ingetogener en minder opzichtig is dan hun debuut, blijft Bring Her Back een horrorfilm in hart en nieren. De gebroeders Philippou bezorgen de kijker genoeg rillingen en schokkende momenten om op het puntje van de stoel te blijven zitten, tot de verwoestende ontknoping.

Een broer en zus ontdekken een angstaanjagend ritueel in het afgelegen huis van hun nieuwe pleegmoeder. Dit is een duistere, emotionele en beklemmende thriller die nog lang nazindert.