De Paradox van IPTV

Tegenwoordig zijn er talloze streamingdiensten beschikbaar.
Wil je je favoriete series en films kijken, dan moet je vaak meerdere abonnementen afsluiten.
Dit brengt al snel hoge kosten met zich mee, want elk abonnement is niet goedkoop.
Zodra je drie of meer abonnementen hebt, wordt het voor veel mensen flink prijzig en soms zelfs onbetaalbaar.
Het gevolg? Er ontstaat frustratie en een gevoel van onrechtvaardigheid.

Ook bij de traditionele tv-zenderaanbieders klinken steeds vaker klachten.
De zenders die je graag zou willen volgen, zitten vaak niet in de standaardpakketten die zij aanbieden. Soms kun je hier extra pakketten voor aanschaffen, wat de kosten alleen maar verder verhoogt. Hierdoor voelen veel kijkers zich gevangen tussen te dure abonnementen en een aanbod dat niet aansluit bij hun wensen.

Tot zover het legale verhaal.

Het roept een belangrijke vraag op: hoe kan het zo zijn dat het steeds moeilijker wordt om simpelweg je favoriete programma’s te bekijken, zonder hoge kosten? Voor veel mensen lijkt het antwoord te liggen in de illegale IPTV-pakketten die tegenwoordig op de markt zijn.
Zij bieden voor een relatief lage prijs, soms al zo’n 50 euro per jaar, toegang tot duizenden tv-zenders en streamingdiensten.
Natuurlijk loop je hierbij risico’s: de aanbieder kan onverwacht stoppen, en je verliest dan je geld zonder compensatie. Maar de verleiding is groot, want deze pakketten bieden vaak meer dan 20.000 zenders en vrijwel alle films en series van populaire streamingdiensten.

Daartegenover staat nog een legaal alternatief: de satellietontvanger.
Niet alle zenders zijn hiermee te ontvangen, maar veel Duitse en Engelse zenders wel.
En juist die zenders staan bij veel mensen hoog op hun verlanglijst.
Denk aan alle BBC-zenders, de vier ITV-zenders, Channel 4, Sky News, en uit Duitsland ARD, ZDF, RTL, Sat1, ProSieben, 3sat en WDR — allemaal zenders die via satelliet gratis te ontvangen zijn, zonder abonnementskosten. Dit zijn Free To Air (FTA) zenders

Dit maakt de situatie extra paradoxaal.
De legale tv-providers in Nederland, zoals KPN, Ziggo, Odido, Delta, Caiway en Youfone, mogen deze zenders niet zomaar gratis doorgeven via hun netwerken.
Ze moeten namelijk een doorgiftevergoeding betalen aan de zenders.
Deze kosten worden vervolgens doorberekend aan de klanten, waardoor betalen voor programma’s die je via de schotel gratis kunt ontvangen, onvermijdelijk wordt.

Deze paradox leidt ertoe dat ook steeds meer mensen, juist vanwege de hoge prijzen bij legale aanbieders, overstappen naar illegale IPTV-pakketten.
Hier rijst de vraag: waarom zou het niet mogelijk zijn om deze zenders, de free to air zenders, via internet, via een betrouwbare en gratis IPTV-dienst, aan te bieden?
Is het niet tijd om de toegankelijkheid van televisie en entertainment in de digitale wereld radicaal te heroverwegen?

Door deze ontwikkelingen verliezen streamingdiensten en tv aanbieders klanten aan de illegale aanbieders. Dit bemoeilijkt hun financiële situatie, wat weer leidt tot hogere abonnementskosten voor de overblijvende klanten. Hierdoor ontstaat een vicieuze cirkel: hogere kosten duwen meer mensen richting illegale alternatieven, waardoor streamingdiensten minder winst maken en hun aanbod moeten beperken.
Minder winst betekent minder budget voor het maken van nieuwe series en films, wat uiteindelijk ten koste gaat van ons, de kijkers.

Is hier een eenvoudige oplossing voor?
Helaas niet, want er spelen verschillende belangen mee: van grote mediabedrijven en telecomproviders tot toezichthouders en rechthebbenden.
Wel is het belangrijk dat ze luisteren naar de kijkers, en samen zoeken naar een balans tussen betaalbaarheid, toegankelijkheid en eerlijke vergoedingen.

De toekomst van televisie en streaming zal pas echt duurzaam zijn als het aanbod eerlijk, betaalbaar én volledig toegankelijk is voor iedereen.
Dat is een uitdaging waar we met z’n allen aan moeten blijven werken.